میرزای شیرازی؛ غریبِ آشنا

آغاز این راه سینما آزادی‌ست و پایان‌اش فروشگاه نشر چشمه. این دو مرکز فرهنگی را مسیری به هم متصل می‌کند که زمانی نادرشاه نام داشت و امروز نامش یادآور جنبش‌های مردمی قاجاری‌ست. این خیابان نه آن‌چنان در مرکز است و نه کناره می‌گیرد. نه هیاهوی کریم‌خان و ولیعصر و تخت‌طاووس و عباس‌آباد و انقلاب را دارد، نه از مرکز و هیاهوی شهری به دور مانده. نه کاملاً تجاری‌ست و نه کاملاً مسکونی. نور رنگارنگ اسباب‌بازی‌‌فروشی‌هایش و هیاهوی زمستانی‌اش آن‌جا را نام و نشانی دیگر داده. این‌جا هم محله‌ای‌ست برای اسکان ارمنیان تهران، هم چند مرکز فرهنگی-هنری را در خود جای داده، و هم نمایشگاهی کوچک است از معماری پهلوی دوم. این‌جا برای ما انگار هم آشناست و هم غریبه؛ درست مثل ساکنانش.
از دهه‌ی چهل تاکنون، نادرشاه یا همان میرزای شیرازی عضوی مهم و دوست‌داشتنی از تهران بوده است. در پرونده‌ی دوم دالان، روایت‌هایی درباره‌ی این خیابان می‌خوانیم.
با دالان همراه شوید و اگر از خیابان میرزای شیرازی خاطره یا روایتی دارید، آن را برای ما بفرستید!

پرونده‌ی یکمـ پرونده‌ی دوم

روز نوشت

نگاشت

خاطرات‌تان را از شهر برای ما تعریف کنید تا آن را روی نقشه‌مان پیاده کنیم!
«نگاشت» جایی برای ثبت خاطرات و روایت‌های شخصی شما از شهر است. نقشه‌ای برای گفتن از خودتان. در نگاشت تمام روایت‌ها کنار هم جمع می‌شوند و شهر آنگونه که هست خوانده خواهد شد.
این روایت‌ها را می توانید از طریق ادمین تلگرام اینستاگرام دالان با ما به اشتراک بگذارید.

تلگرام اینستاگرام

 

تحریریه

حسین ذبیح
موسس

دانش‌آموخته‌ی معماری
روزنامه‌نگار تخصصی شهر و معماری

kamyar salavati
کامیار صلواتی
سردبیر

کارشناس‌ارشد مطالعات معماری ایران
پژوهشگر تاریخ معماری و شهر 

هستی جوزانی
مسئول چندرسانه‌ای

دانش آموخته‌ی ادبیات نمایشی
نویسنده، کارتونیست و گرافیست

محمد صلاحی
مسئول دیجیتال

دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران
برنامه‌نویس و بازی‌ساز