راوی اول: گم کردن زمان از دست رفته

راوی: امین شاهمرادی؛ عکاس و کیوریتور  انگار پارک لاله هنوز کمی بالاتر از خانه‌­مان است. پدر دست‌مان را می­گیرد تا دور آن حوض بزرگ بدویم و بنشینیم زیر بید بلندی که تنه‌­اش بوی آدامس می­‌داد. بعد بچرخیم و از خیابان کاخ آرام بیاییم پایین، وقتی دست هر کدام‌مان یک کیم است. از میدان فلسطین بپیچیم توی تخت‌جمشید و زل بزنیم به تابلوی فیلم جدید سینما عصر جدید. انگار هنوز روبروی عینک فروشی علی­‌آقا ایستاده‌ایم. وقتی آرزو می­‌کنیم تا ما هم عینکی شویم تا با آن سبیل قشنگش برای­مان از عینک­‌های ایتالیایی بگوید که یک عمر روی چشم­‌مان می­‌ماند. بوی مست [ادامه‌ی مطلب]