پرسه‌ای تصویری در میرزای شیرازی: خرس‌های غول‌پیکر و کباب خوک

 عمر میرزای شیرازی بیشتر از عمر ساکنان‌اش نیست. داستان‌های این‌جا را می‌شود از سینه‌ی آن‌ها بیرون کشاند و به نوشته آورد. این گزارش تصویری، نگاهی کوتاه است به چند کنج و کنار خیابان میرزای شیرازی و دو سه روایت که از سینه‌ی ساکنان‌اش به نوشته درآمده.  تصویر ۱: اسباب‌بازی‌فروشی‌ها، یکی از نشانه‌های خیابان میرزای شیرازی هستند. انواع و اقسام اسباب‌بازی‌های خارجی و ایرانی را می‌شود در این مغازه‌ها پیدا کرد. آن‌ها در روزهای منتهی به ولنتاین هم شلوغ می‌شوند. تصویر ۲: در خیابان میرزای شیرازی، بسیاری از خانه‌ها به سبک معماری وارطانی هستند؛ سبکی که از دهه‌ی بیست تا چهل [ادامه‌ی مطلب]

راوی اول: گم کردن زمان از دست رفته

راوی: امین شاهمرادی؛ عکاس و کیوریتور  انگار پارک لاله هنوز کمی بالاتر از خانه‌­مان است. پدر دست‌مان را می­گیرد تا دور آن حوض بزرگ بدویم و بنشینیم زیر بید بلندی که تنه‌­اش بوی آدامس می­‌داد. بعد بچرخیم و از خیابان کاخ آرام بیاییم پایین، وقتی دست هر کدام‌مان یک کیم است. از میدان فلسطین بپیچیم توی تخت‌جمشید و زل بزنیم به تابلوی فیلم جدید سینما عصر جدید. انگار هنوز روبروی عینک فروشی علی­‌آقا ایستاده‌ایم. وقتی آرزو می­‌کنیم تا ما هم عینکی شویم تا با آن سبیل قشنگش برای­مان از عینک­‌های ایتالیایی بگوید که یک عمر روی چشم­‌مان می­‌ماند. بوی مست [ادامه‌ی مطلب]

تصویر ۱

روزمرگی کاخ: پرسه‌ای در چند فضای تجاری خیابان فلسطین

فلسطین علاوه بر خانه و اداره و سفارتخانه، فضاهای تجاری زیادی هم دارد که هریک مخزن خاطرات‌اند. در پرسه‌ای تصویری، نگاهی کوتاه به بعضی از آن‌ها انداخته‌ایم.  تصویر ۱: بوتیک می‌می- این‌جا را یکی از بوتیک‌های قدیمی تهران می‌دانند. ویترین آن به تنهایی گویای تعلق آن به شیوه و زمانی متفاوت است؛ ویتریتی که مثل یک کلکسیون از هر دری سخنی گزیده می‌گوید: یک جفت کفش، یک اسپری بدن، چند شامپوی خارجی، نخ دندان،‌ کلاه‌های لبه‌دار، چند النگو و یکی دو لاک. انگار شبیه دنیای عجایبی است از اشیاء و کالاهایی «موند» بالا. موزه‌ای که نشان‌گر سلیقه‌ی صاحبش نیز هست. [ادامه‌ی مطلب]