فلسطین: جدال چهره‌ها

کاوش در خیابان‌ها قرار نیست صرفاً به قصد بازگویی وقایع مهم و معرفی بناهای باارزش صورت بگیرد؛ در کنار این، باید از تاریخ‌های خرد و خاطره‌های شخصی هم سخن گفت که گاهی در این میان گم می‌شوند و بعد از مدتی به دست فراموشی سپرده می‌شوند. خیابان فلسطین هم از این قاعده مستثنا نیست: ترکیبی است از یادمان‌های خرد و کلان، خاطره‌های جمعی و شخصی و گوشه‌های دیده‌شده و دیده‌نشده، و همین ویژگی است که آن را صاحب چهره‌ای چندگانه، یا اصلاً چند چهره‌ی متفاوت، می‌کند. چهره‌ی اول کاملاً تجاری است، با سه راسته‌ی متفاوت که هم‌نشینی‌شان در خیابانی واحد [ادامه‌ی مطلب]

کوچینی: صدای مبهم خاطرات دور

روبه‌روی داروخانه‌ای در تقاطع خیابان فلسطین و کشاورز، سفره‌خانه‌ای هست شبیه به همه‌ی سفره‌خانه‌های تهران. دو در دارد، یکی شیشه‌ای و بزرگ‌تر، و دیگری دری که «ادا»ی درهای سنتی ایرانی را درمی‌آورد. با آنکه سازنده‌اش تلاش کرده آن را شبیه به درهای چوبی بسازد، فلزی بودن‌اش حسابی توی ذوق می‌زند. بالای این در، آجرهای رسی رنگ و فیروزه‌ای رنگی که باز هم آشکارا ناشیانه‌اند و «بدلی»،‌ خودنمایی می‌کنند. اگر کسی نداند، امکان ندارد که حتی شک کند که این دو در متعلق به یک سفره‌خانه هستند. برای اینکه این آشفتگی بصری به اوج برسد، سه تابلوی مختلف بالای این دو [ادامه‌ی مطلب]